Welcome!

Er valt weer wat te winnen!

mei 26th, 2014

Er valt weer wat te winnen! (bij voldoende aankopen…)
Geachte Grolsch,

 

Tot mijn grote vreugde zie ik wederom een Grolsch-branded-koel-apparaat in de verloting gaan.
Bij de vorige actie heb ik stevig en consequent naast de pot gepist en tevens wanneer u aangaf dat deze aan te schaffen was in de winkel/webwinkel bleek dit niet het geval te zijn.
Nu vermoed ik dat mijn toekomstige pogingen ook tevergeefs zullen zijn, dus daarom bij voorbaat al deze e-mail.

 

Ik heb zo’n beetje persoonlijk Grolsch door de crisis heen geholpen (lichte overdrijving) en zelfs mijn schoonvader slaat tegenwoordig Grolsch in als het kroost op bezoek komt.
Conclusie: Ik zou super blij worden van zo’n mooie minibar in mijn keuken.

 

Met vriendelijke doch lichtelijk gefrustreerde groeten,

 

Kantoorslaaf

In de ochtend

januari 17th, 2014

In alle vroegte, die toch al later bleek te zijn dan je dacht – waarschijnlijk toch maar iets sneller op moeten staan – en je tot enig haasten maant, terwijl je de kringen van de glazen met een bittere en toch zoete plak van de alcohol die je gisteren maar dronk, omdat jezelf kon zetten noch wilde zetten tot het maken van eten, wegveegt, met keukenpapier, weet je al voldoende om de rest van de komende drie dagen te voorspellen.

Als alles eenmaal hetzelfde is, hoeven we ons geen zorgen meer te maken over variatie.

 

-Audax

Alcoholica

december 5th, 2013

Soms bekruipt je wel eens, op momenten dat je er eigenlijk niet mee bezig bent, het gevoel dat je misschien alcoholist bent.

Gelukkig is het maatschappelijk geaccepteerd.

Het juiste medicijn is dan ook ongemeend lachen en nog een biertje bestellen.

Buiten regent het toch wel.

-Audax

De aftakeling is hier

november 26th, 2013

Het is met enige weemoed dat men soms nog wel eens oude schrijfsels door gaat bladeren, zoals zojuist. De onvermijdelijke conclusie van het geheel is dan slechts dat de uitspattingen van zinloosheid moeizaam zijn te dragen. Maar daar komt ook nog bij kijken dat wat vroeger de façon de faire chose was, dat nu niet meer is. Dat kun je jeugdige onschuld noemen, maar dat doe ik niet, want het cynisme kruipt waar het niet gaan kan.

En zo is het maar weer dat de ochtendwekker eindeloos gaat, er weer gedouched moet worden, naar werk, werken, lunchen, werken, werken, naar huis, zitten, tv, slapen en ZO VOORTS. Niet langer het om half 11 eens zachtjes uit het ledikant rollen en – al dan niet – de douche inwaggelen en daarna koffie zetten, sigaretten roken en staren in het grote niets tot het grote niets dwingt tot het ondernemen van actie.

Nee, de aftakeling is hier. Iedereen denkt, maar niemand weet dat het beter gaat worden.

-Audax

Een minuutje in de lift

november 22nd, 2013

In de lift in een een van de vergane betonrottende kantoren die de Bijlmer nog een beetje mooier maken sta ik in de lift. De lucht voelt dik als behanglijm en ik probeer mij af te wenden van het krachtige elixer dat goedkope sigaretten, goedkopere aftershave, schaamte en slechte keuzes heet.

 

Omgedraaid zie ik in de spiegel hoe gelijkend mijn omgeving is aan een sketch van Jiskefet’s beroemde ‘Debiteuren Crediteuren’. Minus de grappen, het gelach, juffrouw Jannie, het koddige intro-muziekje, openingsmoppen, anekdotes over de tramhalte, of enig ander soort intrige wat een werkdag de moeite waard zou kunnen maken.

 

Danku

Het gedoogde onrecht

november 22nd, 2013

Geachte toehoorders,

 

Ik spreek u toe vandaag niet uit een egocentrische drang tot tirades maar uit bezorgdheid voor de gehele samenleving. Al vele jaren gedoogd de Nederlandse maatschappij een groot onrecht. Vooral nu de discussies rond de zwarte Piet oplaaien en publiek Nederland in een relstemming is wil ik graag de discussielust omleiden van geschminkte kindervrienden naar iets wat echt een deuk in de samenleving achterlaat: De Huishoudbeurs en zijn gangers.

 

Inderdaad, de huishoudbeurs. Dat ogenschijnlijk onschuldige evenement waar gezapig domesticiel middelbaar van leeftijd Nederland zich een dagje kan verlekkeren op al het mooie wat de pijn des levens net een beetje kan verzachten. Helaas is niets minder waar. Het is een perverse orgie van commercialisme waar de vertrouwde huishoudelijke namen als dr Oetker, Tupperware en Brabantia hordes huisvrouwen dronken voeren en wild maken met grootse kortingen op en gratis prullaria van huishoudelijke artikelen die geen zinnig persoon ooit nodig zal hebben. Maanden van tevoren worden de boodschappentrolly-routes gepland.

 

Als het hierbij zou blijven kan het gedoogd worden onder het credo “laat ze, ze vallen niemand lastig”. Helaas is ook dit niet van toepassing. De huishoudbeursgangers terroriseren vooral het forensische deel van de samenleving een week lang door bijvoorbeeld allen tezamen op het balkon van de trein moord en brand te gillen omdat er naar hun idee geen ruimte meer is zonder door te hebben dat er in de coupe’s nog zitplaatsen over zijn.

 

Het is de algemene stupiditeit van de burgerkudde in combinatie met een sterk gevoel van zelfrecht waar menig persoon die daadwerkelijk een doel in het leven heeft zich die dagen door laat controleren. Wij als samenleving laten ons uit publieke ruimten als pleinen en stations jagen door de meuten met boodschappentrollies vol keukenkastjeonderdegootsteenrommel. En als een persoon zich in een openbare ruimte waagt wordt deze geconfronteerd met een compleet gebrek aan respect voor de algemene regels zoals maar niet uitsluitend: stilstaan voor en op de rechterkant van de roltrappen, luidkeels gillen (huishoudbeursgangers spreken niet) in stiltecoupes, geen enkel persoon de kans gunnen uit een trein te stappen, etc, etc, etc.

 

Begrijp me niet verkeerd, dit bericht is niet gericht op de huisvrouw (of huisman, want ook daar is niets mis mee) in het algemeen. Ik en velen in mijn omgeving zijn grootgebracht door huisvrouwen, veelal hard werkende vrouwen met een hart van goud die hun ziel en zaligheid hebben gelegd in het creëren van een stabiel thuis voor de wereldverbeteraars van morgen. Mijn oproep is specifiek voor de rotte appels in de goede oogst, degenen die locale muziekpaleizen en bijbehorende vevoersgelegenheden onbegaanbaar maken tijdens Topper-concerten.

 

Tot slot; in het verleden heb ik mij laten verjagen, bracht ik een week per jaar door in mijn kelder met een matras over mijn hoofd, maar om dit verhaal te verheffen boven slechts een klaagzang roep ik u allen op om een steentje bij te dragen tegen de tirrannie van huishoudbeursganger. Dwing ruimte af in het openbaar vervoer, protesteer in op pleinen, boycot de corrupte multinationals die dit monster voeden en informeer uw omgeving. Want samen staan we sterk, samen kunnen wij vechten voor een leefbaar 15-23 Februari.

 

Danku

Het begint in te zinken

november 19th, 2013

Toch droevig, je frustratie over de NS willen afreageren op een Whiskas Facebookpost, om er daarna achter te komen dat je daadwerkelijk medelijden zou moeten hebben met de dames die zeuren over hun verloren katten..